×

منوی اصلی

ویژه های خبری

امروز  جمعه - 17 بهمن - 1404
false
true
درخت‌کاری، راهبرد کلیدی برای تامین پایدار منابع چوب در کشور

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «گیل بان»؛ با افزایش تقاضا برای محصولات چوبی و کاهش ذخایر طبیعی جنگل‌ها، کارشناسان هشدار می‌دهند که ادامه روند فعلی به تخریب گسترده محیط زیست و وابستگی بیشتر به واردات چوب منجر خواهد شد. در این شرایط، توسعه برنامه‌های درخت‌کاری هدفمند به عنوان راهکاری اساسی برای تامین پایدار منابع چوب کشور مطرح شده است.

 

وضعیت فعلی جنگل‌ها و نیاز به چوب در ایران

بر اساس آمارهای رسمی، سالانه بیش از ۶ میلیون مترمکعب چوب از جنگل‌های ایران برداشت می‌شود، در حالی که سرانه جنگل در کشور کمتر از ۰.۲ هکتار است که پایین‌تر از میانگین جهانی (۰.۶ هکتار) قرار دارد. از سوی دیگر، مصرف چوب در صنایع مبلمان، کاغذ، ساختمان‌سازی و تولید انرژی رو به افزایش است، اما کمبود منابع داخلی باعث شده ایران سالانه میلیون‌ها دلار برای واردات چوب هزینه کند.

 

ضرورت توسعه زراعت چوب و جنگل‌کاری اقتصادی 

کارشناسان محیط زیست و اقتصاددانان تاکید دارند که زراعت چوب (کاشت درختان سریع‌الرشد مانند صنوبر و اکالیپتوس) می‌تواند راه‌حلی عملی برای کاهش فشار بر جنگل‌های طبیعی باشد. دکتر رضا محمدی، عضو هیئت علمی دانشگاه منابع طبیعی، در این باره می‌گوید:

“با برنامه‌ریزی صحیح، می‌توان در زمین‌های کم‌بازده و حاشیه رودخانه‌ها، درختان مولد چوب کاشت و ضمن ایجاد اشتغال، از تخریب بیشتر جنگل‌ها جلوگیری کرد. کشورهایی مانند برزیل و هند با همین روش به خودکفایی در صنایع چوب رسیده‌اند.”

 

تجربه‌های موفق داخلی و چالش‌های پیش‌رو

در سال‌های اخیر، طرح‌هایی مانند نهضت درخت‌کاری در استان‌های شمالی و برخی مناطق مرکزی ایران اجرا شده که نتایج امیدوارکننده‌ای داشته است. به گفته مدیرکل منابع طبیعی استان گیلان، تنها در سال گذشته بیش از ۵ هزار هکتار زمین به کشت صنوبر اختصاص یافته که می‌تواند در آینده نزدیک بخشی از نیاز کارخانه‌های خرده‌چوب را تامین کند.

اما موانعی همچون کمبود آب، نبود تسهیلات بانکی برای کشاورزان، و ضعف در مدیریت زنجیره تامین چوب، باعث شده این طرح‌ها نتوانند به صورت گسترده عملیاتی شوند.

 

راهکارها و پیشنهادها 

برای حل این مشکلات، کارشناسان پیشنهاد می‌کنند:

۱. اعطای وام‌های کم‌بهره به کشاورزان و سرمایه‌گذاران بخش زراعت چوب.

۲. توسعه مشارکت عمومی-خصوصی برای ایجاد جنگل‌های صنعتی.

۳. آموزش و فرهنگ‌سازی در مورد کشت درختان سریع‌الرشد.

۴. توسعه صنایع تبدیلی چوب برای جلوگیری از خام‌فروشی و افزایش ارزش افزوده.

 

سخن پایانی: درخت‌کاری، سرمایه‌گذاری برای آینده

در شرایطی که بحران‌های محیط زیستی و اقتصادی روزبه‌روز پررنگ‌تر می‌شوند، درخت‌کاری نه‌تنها یک اقدام زیست‌محیطی، بلکه یک ضرورت اقتصادی است. با برنامه‌ریزی بلندمدت و حمایت دولت و بخش خصوصی، ایران می‌تواند به جای وابستگی به واردات، به یکی از تولیدکنندگان پایدار چوب در منطقه تبدیل شود.

 

انتهای پیام/

false
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد